هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم

بگو که در مقابل مان
آینه باشد و باشد آفتاب
و در میانه
خیابان قشنگ فهمیده
و این همه حال خوب شهر
و حال خوب مان
و مردمی که بی دریغ سلام می کنند
و بی منت خدا قوت می گویند
و کبوتر را ... و هوا را
و گلدسته را
می فهمند
بگو ... گرچه دیو و دد را خوش نمی آید ... بگو
همای اوج سعادت به دام ما افتاد ...

هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم...

مثل شاعری که شعرش رایا که وانتی که بارش رامثل ساز زن غمخواریکه به گم سپرده سازش رامثل تک درخت آبادیکه تبر شکسته یارش رایا چو کوچه ای که گم کردهتوی دست خود نگارش رادادم از دو دست خویشم راخورده گرگ راه میشم رامن حواس جمع می کردممات برده دست کیشم را..مثل تکیه ی ستونی کهخورده جفت پا ز دیوارشمثل تیر بر درختی کهمحو شده قلب غمخوارشمثل دایره ی بازی کهسرشکسته گشته پرگارشمثل بچه ای که گم شدهبادبادک هوا ترشخورده گرگ راه میشم رامات برده دست کیشم رامن حواس جمع می کردمبرده دل، نه! برده هوشم را..قصه را همیشه می ترسمقصه ها کلاغ دارندگرگ بی پدر که هم میشهبچه با الاغ دارندبچه ها فریب خوردیمبچه را سراغ دارنددر لباس حبه انگوریجای زوزه واق دارندخورده گرگ خویش و میشم رامات برده دست پیشم راتا حواس جمع می کردمبره_رو جویده ریشم را..چوب می زدند باران راتیغ می شدند چوپان راخواب خورد زن که کابوسیخورد استخوان خوابان راتو برای گرگ رقصیدیسنگ می زدند مردان رادیدمت که گیج می خوردیپشت پای گیج دزدان راتو برای مرده می مردیازگلان زدند گلدان راتا کجا تلف شدی مردموخوره جوید وجدان راهضم کرده گرگ میشم راهفت برده پنج و شیشم رامن حواس جمع می کردمکرم خورده تیغ نیشم را..بره پشت بره خر تو خرقورباغه اسب می راندبال و پر به چنگ هر یاغیمرغ در گلو چه می خواندتو برای گرگ خندیدیبا زنی که گرگ را خوردگرگ داشت دست در بازیلاشه خور جنازه می ماندگول پشت بام را شستآبروی برف را بردلیز بود لای لالاییخواب آمد و خواب را خوردمن به کل قصه مشکوکمگرگ مادری به کی کرد؟کوچه ای که ریسه بندی شدشهر را چرا شوهر داد؟خورده گرگ مات و کیشم رادست برده دست پیشم رامن به فکر پدری بودمدختری فروخت ریشم راحمید طاهری (فلانی)فلانی نوشت: غریبی یعنی ت هرچه گفتم جز حکایت دوست در همه عمر از آن پشیمانم...